DIY/ZTS {z cyklu} NATCHNIONY WTOREK: (jakaś tam) METAMORFOZA ABAŻURU

Bonjour.
Umówmy się : dzisiaj szału nie będzie i to z dwóch powodów:
- pierwszy i najważniejszy: ja i nitka z igłą pasujemy do siebie jak pięść do nosa;
- drugi: patrz punkt pierwszy.
Ale co tam, pokażę.

 Otóż jakiś czas temu energia mnie rozpierała, by coś zmienić, przestawić. W. widział w moich oczach obłęd, sama do siebie mówiłam ( głośno tłumaczyłam "własnej osobie", gdzie co przestawię). Nawet wygoniłam W. do pokoju dzieciaków, by móc sobie samej zrobić przemeblowanie. I tak biurko powędrowało na ścianę obok, ale jednocześnie sprawiając, że nie miałam drugiej lampki, która to przytwierdzona uprzednio była do regału, któ. Musiałam zatem pokombinować. Mamy tutaj taką "jikełowską" lampę z długim papierowym kloszem, ale nie mieścił się on miedzy biurkiem a komodą. Ściągnęłam zatem ów klosz. Leż żarówka za mocno dawała "po gałach", męczyła mnie  i ona sama, jak i ta golizna. Przypomniałam sobie, że kiedyś kupując na giełdzie staroci żyrandol, posiadał on małe ohydne abażury. Postanowiłam z jednego ohydnego stworzyć jeden całkiem "przytulny" i wiosenny...

 

Jak go zrobiłam? ( Nie zwracajcie, proszę uwagi, na mój pijany taniec z igłą...).

1. Od stelaża abażura odpruwamy to pomarańczowe obrzydlistwo.

2. Następnie próbujemy pi razy drzwi odrysować jego kształt na nowym materiale. Ja mam taki powiedziałabym delikatny filc, więc odrysowanie było właściwie awykonalne, więc tak "na oko" wycięłam podobny kształt.

3. Wycięty kształt teraz należy przyszyć do stelaża. Ja użyłam muliny kordonka i z mniejszą lub większą wprawą obszyłam górę i dół abażuru "ściegiem dzierganym". Z uwagi na fakturę materiału nie było to łatwe zadanie. Następnie w miejscu zetknięcia się materiału, by ukryć zgrabnie to połączenie, przyszyłam kolorowe guziczki.

I tak sobie teraz świeci lampka. Dzięki takiemu właśnie filcowi ( bardzo że tak powiem rzadkiemu, niezbitemu) światło jest miękkie, ale i zarazem nie stłumione przez materiał, więc daje satysfakcjonujące światło

Do widzenia się z Państwem,

Jagodzianka.

P.S. D. l.poj. abażuru/abażura - obie formy poprawne ;)

BZDURKI SPOD KLAWIATURKI - Z RADOŚCI UNOSZĘ SIĘ JAK PTAK

Bonjour.

Zacznę dziś od chwalenia się, bo ogromnie cieszę się, że zostałam dostrzeżona i proszę bardzo! Mój kurs na wykonanie walentynkowego prezentu został opublikowany w serwisie CZAS NA WNĘTRZE! Mam nadzieję, że nasza współpraca dopiero rozwija swoje skrzydełka. Tak się cieszę i taka jestem dumna, że unoszę się z radości jak ptak... I to niejeden... złapany przeze mnie w oko obiektywu.

Genewskie mewy w kilkunastu odsłonach...

 

Ćwierkając z radości wszystkiego dobrego Wam życzę,

Jagodzianka.