... tym bardziej pada śnieg, bom - bom...

Zima w tym roku nas nie zawiodła. Co prawda z tego powodu mamy wiele problemów z komunikacją i odśnieżaniem, ale mnie ta aura cieszy. Nie jest szaro, brudno, mokro... Taki krajobraz bardzo dołował mnie, a teraz mogę się cieszyć jego białością! Mogę się jedynie domyślać, jak jest pięknie w górach...

Śnieżna pogoda to świetna okazja do wspólnego i aktywnego spędzania czasu z dzieckiem...

Natomiast dla mamy - czyli mnie - to okazja do przyrządzenia jakiegoś dobrego obiadku...

Makaron orzo ze szpinakiem...

• makaron orzo;
• szpinak mrożony lub świeży;
• czosnek, duuużo czosnku;
• ser feta;
• sól, pieprz,

Do rozgrzanej patelni nalewamy trochę oleju a następnie rozdrobniony czosnek. Gdy nabierze on złoty kolor, dodajemy szpinak. Przyprawiamy solą i pieprzem do smaku. Można również dodać mleka lub śmietany do wzbogacenia smaku. W międzyczasie gotujemy makaron orzo, który kształtem przypomina ryż. Gdy zarówno makaron, jak i szpinak będą gotowe, kładziemy je na talerz a na wierzchu posypujmey pokruszoną fetą. Smacznego!

Im bardziej pada śnieg, bim - bom...

Wykorzystałam wczoraj okazję, że wcześniej wróciłam z Jagunią do domu. Wzięłyśmy sanki i poszłyśmy na spacer a ja przy okazji zrobiłam córci malutką sesję zimową...

Przyroda również nie umknęła mojej uwadze...

No to przyszedł, nowy... czy lepszy?

Czy lepszy to się jeszcze okaże, ale na pewno nie może być inny, ponieważ w Sylwestra przyszła na świat Zosieńka - moja bratanica. Śliczna i zdrowa! Już ciocia Jagodzianka dla Niej coś dekupażuje ;):):)

Nie mogę nie wspomnieć również o innym wydarzeniu.2009 roku. Otóż moja córcia skończyła cztery latka! Gdy zobaczyła swoją patchworkową narzutę, nie chciała spać pod ukochaną - jak dotąd kołderką.  Kolejną największą radością były dla niej baloniki, które... całowała i wyznała im miłość. Oj, kochliwa ta moja córcia!

Babcia kupiła Jadze beżowy bezrękawnik. Córcia ma spojrzała na niego i rzekła:

-Co prawda ma smutny kolor, ale najważniejsze, że jest ciepły!

Stary rok również w ostatnich dniach przyniósł mi przykre chwile, dlatego było mi ciężko siąść do komputera i coś napisać, czymś się pochwalić. Znalazłam wtedy w swoim nowym kalendarzu słowa Puchatka:

Nie można tkwić uparcie w swoim kącie Lasu, czekając, aż inni do nas przyjdą. Czasem trzeba pójść do nich.

Postanowiłam zatem wyjść z mojego kątka do Was, ale i coś podziałać, by nie myśleć, nie martwić się, tylko poprzez działanie wytworzyć pozytywną energię...

Zaczęłam kulinarnie i przygotowałam potrawę, o którą ostatnio dopominał się mój mąż. Zdjęcie jedzonka średnio zachęcające, ale za to jak smakowało!

Brukselka z duszonymi pomidorami

• 80 dkg pomidorów;
• 1 kg brukselki;
• koncentrat pomidorowy;
• cebula;
• rozmaryn;
• sól i pieprz;
  

Do osolonej, gotującej się wody z odrobiną mleka gotujemy brukselkę. w międzyczasie  na patelni podduszamy cebulkę na złoty kolor a następnie dodajemy sparzone i obrane ze skórki pomidory pokrojone w kostkę. Chwile dusimy, dodajemy brukselkę, a następnie dodajemy koncentrat oraz rozmaryn. Dusimy do miękkości. Przyprawiamy solą i pieprzem do smaku.

Ja dodaję jeszcze do tej potrawy  wcześniej uduszonego indyka pokrojonego w kostkę z dużą ilością przypraw.

Jeszcze jedna rzecz, o którą byłam proszona. Chodziło o pokazanie magicznej wanienki... Nalewa się do niej wody i naciska kwiatuszek, który pompuje wodę i mamy prysznic!